ตั้ง SL ทุกไม้ ไม่มีข้อยกเว้น: บทเรียนจากพอร์ตที่พังเพราะไม่ยอมตัดขาดทุน

เมื่อก่อนเทรดมือ สิ่งที่ทำพอร์ตพังมานับครั้งไม่ถ้วนไม่ใช่การเข้าออเดอร์ผิด… แต่คือผิดแล้วไม่ยอมแพ้ (ตามคอนเซปต์เลือดนักสู้) พอราคาไปผิดทางก็คิดว่าเดี๋ยวยังไงก็กลับมา อัดไม้เพิ่มหนักขึ้นก็ยังคิดว่าเดี๋ยวกลับอีก สุดท้ายสวนจนไม่กล้าเปิดดูพอร์ตละ (ใครเคยเป็นยกมือ) พอมานั่งคิดดีๆ อารมณ์เรานี่แม่งน่ากลัวกว่ากราฟอีกว่ะ

ตอนพอร์ตเรายังไม่ติดลบ เรายังคิดได้ว่าจะยอมเสียแค่ไหน แต่ทำไมพอเทรดขาดทุนจริง สมองมันเริ่มหาเหตุผลให้ตัวเองทันที เดี๋ยวก็กลับ อีกนิดเดียวเอง สุดท้ายจากที่ตั้งใจจะเสียแค่นิดเดียว กลายเป็นนั่งลุ้นจนเหงื่อตก ทั้งที่ถ้ามี SL ตั้งแต่แรก เรื่องมันอาจจบไปนานแล้ว (แต่ตอนนั้นใครจะยอมล่ะเนอะ)

เจ็บแล้วต้องเรียนรู้

ถ้าจะทำบอทสักตัวมาแก้ปัญหาอารมณ์อันน่ากลัวของตัวเอง สิ่งแรกๆ ที่ต้องมีคือ SL ทุกไม้ ตั้งไปพร้อมออเดอร์ตั้งแต่วินาทีแรก ไม่ใช่เปิดไปก่อนแล้วค่อยคิดทีหลัง ที่สำคัญคือไม่มีขยับ ไม่มีเลื่อนหนีเพราะเสียดาย ตั้งไว้ตรงไหนก็ยอมรับตามแผน

SL ไม่ได้แปลว่าไม่แพ้

การมี SL ไม่ได้แปลว่าบอทจะไม่แพ้ แต่มันคือการยอมรับตั้งแต่แรกว่าถ้าผิดทาง เราจะยอมเสียแค่ไหน จะได้เอาไปคำนวณและวางแผนความเสี่ยงให้เหมาะสม

เป้าหมายไม่ใช่การทำยังไงให้ไม่ขาดทุนเลย แต่คือทำยังไงให้พอร์ตยังอยู่รอด แม้จะเจอออเดอร์ที่ผิดทางติดๆ กันก็ตาม เพราะสุดท้ายแล้ว การรักษาพอร์ตให้ไปต่อได้สำคัญกว่าการพยายามเอาชนะทุกไม้ (แพ้บ้างไม่เป็นไร ขอแค่อย่าแพ้จนเกมโอเวอร์ก็พอ)

โดน SL = จ่ายค่าเรียน

โดน SL ก็ถือว่าจ่ายค่าเรียนรู้ไปครับ เจ็บนิดหน่อยแต่ยังมีเงินเหลือไปเรียนบทต่อไป ดีกว่าไม่ยอมตัดแล้วสุดท้ายได้เรียนวิชา "วิธีเปิดพอร์ตใหม่" (ไม่ต้องย้ำนัก มันเจ็บ!)

ส่วนใครที่เปิดออเดอร์แล้วโดน SL จุ๊บปุ๊บ แต่กราฟวิ่งไปทางที่คิดไว้ปั๊บ ก็ทำใจร่มๆ ครับ อย่างน้อยเราก็ตัดขาดทุนถูกตามแผนเช่นกัน…… (แฮ่)

อ่านโพสต์ต้นฉบับและคุยกันต่อได้ที่ Facebook